نسیم گیلان - ایرنا / مدیرکل سابق میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی گیلان معتقد است: سواحل این استان این روزها نه با لرزش زمین بلکه با ضربات مهلک «تغییر کاربری‌های قانونی‌نما» در حال فروریختن است.
ولی جهانی، اظهار کرد: آنچه امروز از چابکسر تا آستارا شاهد هستیم، تنها یک ساخت‌وساز ساده نیست؛ بلکه «مرگ خاموش» هویت گردشگری استان است که در سایه بی‌عملی و گاهی همدستی برخی مسئولان محلی در حال وقوع است.
تراژدیِ تبدیلِ گردشگری به مسکونی
وی افزود: طبق مصوبات دولت، حریم و عرصه‌های ساحلی آزاد شده باید با اولویت کاربری‌های عمومی و تفریحی حفظ شوند اما واقعیتِ میدانی با این مصوبات فرسنگ‌ها فاصله دارد و بخش عمده‌ای از سواحل گیلان به‌ویژه در نوار رودسر تا چابکسر، قربانیِ ویلاسازی‌هایی شده که نه تنها فاقد ارزش افزوده برای اقتصاد محلی‌اند، بلکه با تبدیل شدن به «ویلای دوم» یا «سرمایه‌گذاری راکد»، عملا امکان استفاده عمومی از دریا سلب شده است.
وی ادامه داد: این در حالی است که وقتی از رامسر به سمت بهشهر حرکت می‌کنیم، تفاوتِ آشکار در حفظِ دیدِ ساحلی و کاربری‌های عمومی به وضوح دیده می‌شود؛ اما گیلان معکوسِ این روند را طی می‌کند.
فسادِ سیستماتیک
مشاور معاون وزیر سواحل گیلان اضافه کرد: وقتی «قانون» ابزار تخلف می‌شود نکته هولناک در این ماجرا، نه ساخت و سازهای شبانه، بلکه «رنگ قانونی زدن» به تخلفات است که با تاسف باید گفت بخش بزرگی از این تغییر کاربری‌ها با راهنمایی‌های مسئولان محلی، پرونده‌سازی و ارسال به ادارات کل و استانداری، وجاهت قانونی پیدا کرده است.
جهانی بیان کرد: بسیاری از این ساخت و سازهای غیرمجاز نه توسط بخش خصوصی، بلکه مستقیماً توسط برخی دستگاه‌ها برای کارکنانشان صورت گرفته است و این یعنی کسانی که باید پاسبانِ قانون باشند، خود پیشگامِ قانون‌گریزی شده‌اند.
دفنِ تاریخ زیرِ ویلاهای بتنی
مدیرکل سابق میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی گیلان در ادامه گفت: به عنوان کسی که سال‌ها در حوزه میراث فرهنگی گیلان دغدغه‌مند بودم، باید هشداری جدی بدهم چون بسیاری از این سواحل از جمله لله رود، کیاشهر، قروق تالش، انزلی و امیرآباد لاهیجان تنها پهنه‌های شنی نیستند؛ این‌ها سایت‌های تاریخی و مدفنِ کشتی‌های تاریخی و آثار باستانیِ مکشوفه‌ای هستند که از دوره صفویه حدود ۴۰۰ سال پیش کارهای اقتصادی انجام می دادند که هنوز بخش‌هایی از آن‌ها پابرجا و نیازمند حفاظت است.
وی اظهار کرد: ساخت و سازهای بتنیِ کورکورانه در حال نابودی این شناسنامه‌های تاریخی گیلان است که هرگز قابل بازگشت نخواهد بود و در دوران مسئولیتم، این مسئله را به یک «خط قرمز» تبدیل کردم.
وی ادامه داد: مکاتبات متعدد با مقامات قضایی، برگزاری جلسات با مقامات و برگزاری کارگاه های آموزشی برای دهیاران و تدوین طرح‌های جامع پیشگیرانه، تنها بخشی از تلاش‌هایِ مستندی است که در آن دوران انجام شد.
جهانی اضافه کرد: اسناد این فاجعه در آرشیو نهادها موجود است؛ مدارکی که نشان می‌دهد چگونه مجوزهای تغییر کاربری، به جای حفاظت از ثروت ملی، صرف منافع کوتاه‌مدت اشخاص و دستگاه‌ها شده است.
مدیرکل سابق میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی گیلان بیان کرد: آنچه امروز در سواحل گیلان می‌گذرد، مصداق واقعی «خیانت به آیندگان» است و این حجم از مجوزهای صادره، نه‌تنها سوءمدیریت بلکه یک فاجعه برنامه‌ریزی‌شده است و مسئولان باید به این موضوع ورود کنند.