نسیم گیلان - آخرین خبر / به نقل از verywellmind همانطور که ما شخصیتهای فردی داریم—که ویژگیهایی مانند برونگرایی، درون گرایی را شامل میشود ما همچنین «شخصیتهای زمانی» داریم. این شخصیتها رابطهی ما با زمان را نشان میدهند: اینکه آیا ما منظم هستیم، چه مقدار زمان را برای انجام کارها در اختیار داریم و عادات خاصی که ممکن است در ارتباط با زمان از خود نشان دهیم
شخصیت زمانی چیست؟
طبق گفتههای کریستین اندرسون، رواندرمانگر و بنیانگذار Madison Square Psychotherapy، «شخصیت زمانی» به معنای «سبک طبیعی ما در مدیریت زمان است.»
او توضیح میدهد: «این سبک مشخص میکند که چگونه به زمان فکر میکنید، چگونه زمان را مدیریت میکنید و الگوهای مختلفی که در ارتباط با زمان دارید.» او میگوید برای بیشتر ما، «شخصیت زمانی» در یک طیف قرار دارد، «از بسیار سختگیر تا بسیار انعطافپذیر.
۴ نوع شخصیت زمانی وجود دارد
آیا کنجکاو هستید که کدام یک از چهار “شخصیت زمانی” بیشتر به شما میخورد؟ در اینجا یک مرور کلی از هر کدام آمده است.
۱. شخصیت زمانی خوشبین (Time Optimist)
یک «شخصیت زمانی خوشبین» تمایل دارد که باور کند زمان بیشتری از آنچه که در واقع دارد، در اختیار دارد. دکتر سلطان میگوید افرادی که این شخصیت زمانی را دارند «واقعاً تحت فشار زمان نمیافتند.»
اندروسون میگوید: «[شخصیتهای زمانی خوشبین] کسانی هستند که برای رزرو شام با دید زمان کافی به مقصد میروند، به شرطی که ترافیک نباشد و هر چراغ سبزی را بگیرند.» این افراد معمولاً زمان دقیق انجام کارها را دست کم میگیرند که منجر به دیر رسیدن مداوم میشود
۲. شخصیت زمانی مضطرب (Time Anxious)
در انتهای دیگر طیف، ما شخصیت «زمانی مضطرب» داریم. این افراد معمولاً مضطرب هستند،
طبق گفتههای اندروسون، این افراد «فرض میکنند که هر چیزی که ممکن است اشتباه پیش برود، اشتباه خواهد شد (مثل ترافیک، گم شدن در مسیر).» بنابراین، آنها برای تعهدات خود بسیار زودتر از موعد مقرر حاضر میشوند.
اندروسون میگوید: «برای افراد ‘زمانی مضطرب’، زود رسیدن تنها به معنی دقت به زمان نیست، بلکه درباره کاهش نگرانی دائمی است که ممکن است دیر برسند.
شخصیت تغییرگر زمان (Time Bender)
افرادی که در دسته «تغییرگر زمان» قرار دارند، تحت تأثیر احساسات، آدرنالین یا الهام قرار میگیرند (یا شاید ترکیبی از اینها). با اینکه آنها بسیار پرکار هستند، اما تحت فشار بهتر عمل میکنند.
اندروسون می گوید: آن ها فکر میکنند ۱۰ دقیقه دیر رسیدن تقریباً به عنوان وقتمناسب حساب میشود.
دکتر سلطان توضیح میدهد: «[تغییرگرهای زمان] به راحتی حس زمان را از دست میدهند و ممکن است بگویند ‘کجا رفت زمان؟’» علاوه بر این، «این افراد معمولاً باز، کنجکاو و خلاق هستند
۴.شخصیت کور به زمان (Time Blind)
برای کسانی که با شخصیت «کور به زمان» شناسایی میشوند، حس کردن گذر زمان چالشبرانگیز است. این نوع شخصیت در افرادی که دچار ADHD یا مشکلات اجرایی هستند، بسیار رایج است.
اندروسون میگوید: «این افراد ممکن است یک کار را شروع کنند و وقتی به ساعت نگاه میکنند، یک ساعت کامل گم شده باشد.» «این به این معنا نیست که این افراد نسبت به دیر رسیدن یا منتظر گذاشتن دیگران بیتفاوت هستند. بدون یادآوریها یا علائم خارجی، برایشان راحت است که احساس کنند زمان را از دست دادهاند، که این باعث میشود پایبندی به برنامه زمانبندی سختتر شود.
دکتر سلطان بیشتر توضیح میدهد که چگونه این شخصیت در افراد با ADHD بروز میکند. او میگوید: «برای آنها، ‘کور به زمان بودن’ تنها به معنای مدیریت ضعیف زمان نیست. مغز آنها در واقع در پردازش و ثبت اطلاعات زمانی مشکل دارد، که باعث اختلال در حافظه کاری، عملکرد اجرایی و تخفیف زمانی میشود.»
چگونه با شخصیت زمانی خود کار کنیم (نه علیه آن)
در حالی که هر شخصیت زمانی با مجموعهای از مشکلات خاص خود همراه است که اگر به درستی مدیریت نشود، میتواند به دردسر بیفتد، خبر خوب این است که ما میتوانیم با این تمایلات خود کار کنیم.
۱. استفاده از برنامههای مدیریت زمان
ادوا شاوویو، نویسندهای که با ADHD زندگی میکند، با مشکل کور بودن به زمان دست و پنجه نرم میکند. او به طور مزمن دیر میرسد و میگوید چند استراتژی به او کمک کرده است تا چالشهایش را غلبه کند. او میگوید: «من از برنامه های زمانی برای روتینها استفاده میکنم تا هر روز صبح و شب از یک وظیفه به وظیفه بعدی منتقل شوم.» «این برنامه برای این است که من را آگاه نگه دارد که زمان در حال حرکت است.»
۲. زمان آمادهسازی را در نظر بگیرید
شاوویو همچنین به طور منظم ۳۰-۶۰ دقیقه زمان اضافی برای آمادگی قبل از تعهدات خود اضافه میکند. «با این حال، باید مراقب باشم که زمان اضافی زیادی در نظر نگیرم، چون مغزم چیزی دیگر برای تمرکز پیدا خواهد کرد و احتمالاً باز هم زمان را از دست میدهم.»
۳. برنامه روزانه خود را تغییر دهید
گریس اوگرن، نویسنده سلامت روان که خود را “زمانی مضطرب” میداند، متوجه شده است که شکستن برنامه داخلیاش به روشهای کوچک مفید است. او میگوید: «برای مثال، یک بار روتین خوابم را ۱۰ دقیقه دیرتر شروع کردم و وقتی دنیا به پایان نرسید، راحتتر توانستم زمان انعطافپذیر به برنامهام اضافه کنم.»
۴. نیازهای خود را به دیگران بگویید
اوگرن میگوید که گفتن اینکه چرا زمان برای او اهمیت دارد، به عزیزانش کمک کرده است که بهتر از او حمایت کنند.
و زود برسند
۵. یک روز از هفته را بدون برنامهریزی نگه دارید
اوگرن هدف دارد که یک روز در هفته بدون برنامهریزی باقی بماند. او میگوید: «من میتوانم فقط با هر سرعتی که راحت است پیش بروم و بدون فشار به فعالیتها وارد و خارج شوم.»
مترجم و خبرنگار: فاطمه مرادی
بازار ![]()