نسیم گیلان - صدا و سیما / سخنگوی وزارت امور خارجه نوشت:فرانسه در ژانویه ۲۰۲۶ درباره ایران از ضرورت احترام به «تجمع مسالمت‌آمیز بدون ترس از مجازات»، و «خویشتنداری» دولت در قبال تجمع‌کنندگان سخن گفت.
🔹اکنون در فرانسه اعتراض دانش‌آموزان، «خشونت شهری» خوانده می‌شود؛ وزیر کشور چندان با خویشتنداری موافق نیست و از مداخله سریع و قاطع نیروهای امنیتی و استفاده از زور برای برقراری نظم سخن می‌گوید و دولت نیز «دستکاری سیاسی» و نقش‌آفرینی جریان‌های چپ افراطی را عامل ناآرامی‌ها معرفی می‌کند.
🔹روشن است که خشونت علیه پلیس، آتش‌زدن و تخریب اموال عمومی قابل دفاع نیست. اما تناقض در جای دیگری است: چرا همان رفتارها و همان معیارها، وقتی معترض در ایران است، یک‌گونه تفسیر می‌شود و وقتی معترض در فرانسه است، به گونه‌ای دیگر؟!
🔹مشکل، اعتراض نیست؛ مشکل، دوگانه‌شدن معیارها است. حقوق بشر و حق اعتراض اگر اصل‌اند، نباید با جغرافیای معترض تغییر کنند.