نسیم گیلان - ایرنا / جنگ علیه ایران نه تنها هزینه های نظامی آمریکا را افزایش داد، بلکه با آشکار شدن محدودیت ذخایر تسلیحات و سامانه های دفاعی واشنگتن و فشار بر ظرفیت تولید صنایع دفاعی، معادلات قدرت نظامی آمریکا را نیز دستخوش تغییر کرد؛ تغییری که می تواند بر توان این کشور برای مدیریت همزمان چند بحران و جنگ در نقاط مختلف جهان تاثیر بگذارد.
وقتی آمریکا حمله به ایران را آغاز کرد، انتظار داشت در مدت کوتاهی حکومت این کشور را درهم بشکند. با این حال، بیش از ۶ ماه بعد، حکومت ایران نه تنها همچنان پابرجاست بلکه شاید حتی نسبت به گذشته قدرتمندتر شده باشد. تهران بلافاصله مقام های پیشین را جایگزین کرد. ایران همچنین تنگه هرمز را بست؛ اقدامی که موجب افزایش قیمت انرژی در سراسر جهان شد و اهرم فشار سیاسی تازه ای در اختیار تهران قرار داد و نارضایتی مقام های آمریکایی را برانگیخت.
دلایل مختلفی برای عملکرد فراتر از انتظار ایران وجود دارد. تهران سال ها برای حملات آمریکا و اسرائیل آماده شده بود و به همین دلیل، برای بازسازی ساختار حکومتی خود آمادگی داشت. ایران همچنین توانست با وجود محاصره دریایی آمریکا، کالاهای مورد نیاز خود را وارد کند. اما یکی از مهم ترین عوامل، تسلیحات گسترده پهپادها و موشک های ارزان و در عین حال دقیق ایران بود. این تسلیحات حملات متقابل تهران را موثر کرد و به ایران امکان داد تنگه هرمز را ببندد و از این طریق مانع تشدید بیشتر درگیری از سوی آمریکا شود.
اما جنگ با ایران نشان دهنده یک تحول گسترده تر نیز هست؛ عصر استفاده گسترده از تسلیحات دقیق، کم هزینه و پرشمار فرا رسیده است. دیگر نمی توان انتظار داشت آمریکا یا هر ارتش دیگری صرفا با استفاده از تعداد محدودی سلاح پیشرفته و گران قیمت، در یک جنگ تمام عیار پیروز شود. کشورهای ضعیف تر می توانند با شلیک گسترده موشک ها و پهپادهای دقیق، قدرت نظامی کشورهای بزرگ تر را تا حدی خنثی کنند. در شرایط فعلی، حمله ارزان تر از دفاع است؛ زیرا هزینه رهگیرهای موثر هنوز به سطح قیمت پهپادها و موشک های تهاجمی نرسیده است. برای نمونه نمی توان برای همیشه پهپادهای شاهد-۱۳۶ حدود ۳۵ هزار دلاری را با موشک های پاتریوت ۴ میلیون دلاری رهگیری کرد.